كريم زمانى جعفرى
70
فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى)
لا ترفده الادوات . خ 228 ص 742 س 3 تحد الادوات . خ 228 ص 742 س 10 لا بخروق و ادوات . خ 228 ص 746 س 6 ادّى : رسانيد ، انجام داد ، ادا كرد . مص . تأدية ر . ا د ى - ادّى ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب تفعيل است . در ص 683 س 8 معنى مضارع ( برساند ، ادا كند ) دارد . زيرا ( اذا ) معنى آن را به مضارع مبدل كرده است . فادى امينا . خ 99 ص 295 س 5 ادى الوالى اليها حقها . خ 207 ص 683 س 8 ادى الى اللّه طاعته . خ 219 ص 721 س 4 اديلَ : از او چيرگى و قدرت گرفته شد . مص . ادالة ر . د و ل - اديل ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب مجهول از باب افعال است . در اينجا معنى مضارع ( از او چيرگى گرفته شود ) مىدهد . و اديل الحق منه . خ 27 ص 94 س 6 اديم : پوست . ج . ادُم ر . ا د م تمدين مدالاديم . خ 47 ص 134 س 3 فى قطع اديمها . خ 90 ص 258 س 9 كتفريج الاديم . خ 92 ص 274 س 11 تعرككم عرك الاديم . خ 107 ص 323 س 5 اذْراء : پراكندن . ر . ذ ر و - اذراء ، مصدر باب افعال است . اذراء الريح الهشيم . خ 17 ص 71 س 6 اذْعَنَ : اعتراف كرد ، فرمانبردارى كرد . مص . اذعان ر . ذ ع ن - اذعن ، فعل ماضى مفرد مذكّر غايب از باب افعال است . و اذعن لطاعته . خ 90 ص 240 س 8 و اذعن لطاعته . خ 154 ص 483 س 8 و اذعن لهيبته . خ 202 ص 670 س 7